11/5/09

Το πιο κιτς σπίτι του κόσμου-Μέρος 2ο

Παρόλες τις διαφορές τους όμως με τους υπόλοιπους Έλληνες, είχαν και το απόλυτο κοινό: την αιώνια επιθυμία τους να γυρίσουν στην πατρίδα. Γι'αυτούς ειδικά ήταν τελείως παράλογο, γιατί μιλάμε γι'ανθρώπους που ζούσαν μέσα στο μαγαζί και το διασκέδαζαν τρελά. Μάζευαν, έλεγαν, λεφτά για τα γεράματά τους, γιατί δεν ήθελαν να ζουν ως συντηρητικοί συνταξιούχοι. Και όπως η Πηνελόπη ύφαινε και ξεϋφαινε για να κερδίσει χρόνο, αυτοί είχαν ως μάντρα το "θα γυρίσουμε όταν τελειώσει το σπίτι στο χωριό". Ήταν τόσο ασαφές αυτό και επειδή κανείς δεν το είχε δει, αμφιβάλλαμε ακόμα και για την ύπαρξή του. Γεγονός ήταν όμως ότι η Μάγδα έκανε συνέχεια μακρινές διαδρομές για να περισυλλέξει αντικείμενα που μας περιέγραφε με λεπτομέρεις, τα οποία στοιβάζονταν σε κούτες στο σπίτι τους και κάθε καλοκαίρι μας έλεγαν πόσα φορτηγά ναύλωσαν για να μεταφέρουν τα πράγματα που προοριζόταν για "το σπίτι στο χωριό".

Τα χρόνια πέρασαν, εμείς φύγαμε από τη Γερμανία ενώ αυτοί όχι. Οι γονείς μου συνέχισαν να τους βλέπουν τα καλοκαίρια όταν κατέβαιναν στην Ελλάδα για διακοπές αλλά εγώ δεν τους έβλεπα πια. Όταν ήμουν όμως στο 2ο έτος στη Θεσσαλονίκη, ο πατέρας μου μου είπε πως ο Γιάννης παντρεύεται (υπενθυμίζω ότι είχαμε ίδια ηλικία, παντρεύτηκε μικρός σύμφωνα με τα πρότυπα) και ο γάμος θα γίνει στο σπίτι στο χωριό, που δεν ήταν πολύ μακριά από τη Θεσσαλονίκη, και είμαι καλεσμένη. Είχα πολύ καιρό να τους δω, είχα περιέργεια να δω και τους παλιούς μου συμμαθητές και αποφάσισα να πάω.



Ήταν από τις καλύτερες αποφάσεις που έχω πάρει στη ζωή μου.. Αυτή η εμπειρία μου έχει μείνει αξέχαστη. Έχουν περάσει πολλά χρόνια κι αν και δεν θυμάμαι λεπτομέρειες, η ένταση έχει παραμείνει.Ένας από τους λόγους που πήγα ήταν και το σπίτι φυσικά. Ήθελα να δω τι αγόραζε όλα αυτά τα χρόνια η Μάγδα από τις 4 πλευρές της Γερμανίας. Επειδή είχαμε και ιδιαίτερες σχέσεις, ήμασταν καλεσμένοι από νωρίς στο σπίτι για να το θαυμάσουμε με την ησυχία μας.

Τίποτα δε με είχε προετοιμάσει γι'αυτό που είδα. Μακάρι να ήμουν ποιήτρια ή λογοτέχνης για να σας μεταφέρω τι γινόταν εκεί μέσα. Θα προσπαθήσω όμως: το σπίτι βρισκόταν μέσα στην ερημιά, σ'ένα τεράστιο οικόπεδο. Ήταν ένα παραλληλόγραμμο κτίριο-στο ισόγειο είχε νομίζω μια αποθήκη και από πάνω ήταν το σπίτι, που ήταν 500 τετραγωνικά μέτρα. 500! Το λέω και δε μπορώ να το πιστέψω η ίδια. 500 τετραγωνικά που ίσως να ήταν διαταγμένα 33Χ15 μέτρα. Η ανάσα μου κόπηκε με το που άνοιξε η πόρτα.

Δεν υπήρχε τοίχος, σκαλοπάτι, σοβατεπί, πόρτα που δεν ήταν στολισμένη με κάτι. Δεν υπήρχε χώρος που δεν είχε ταυτόχρονα διαφορετικά στυλ. Το τέλειο όμως ήταν οι συνδυασμοί: δεν μιλάμε για το κιτς του αρχάριου, που βάζει σεμεδάκια πάνω στην τηλεόραση. Μιλάμε για το κιτς πλούσιου ρακοσυλλέκτη που ξέρει 3 πράγματα: την ελληνική επαρχία, τη γερμανική επαρχία και τους Άγγλους αριστοκράτες.

Ο χώρος, εκτός από τεράστιος, πρέπει να ήταν και διώροφος, γιατί θυμάμαι ότι το πρώτο που αντίκρυσα ήταν μια γέφυρα πλάι σ'ένα τοίχο που ήταν γεμάτος με φωτογραφίες. Όχι τυχαίες φωτογραφίες όμως: ήταν ολόσωμες, στημένες, από φωτογράφο, με την οικογένεια να φοράει ό,τι καλύτερο διαθέτει, σε τεράστιες διαστάσεις, σαν πόστερ. Πως βάζουν οι Άγγλοι αριστοκράτες πίνακες με τους προγόνους τους πάνω από το τζάκι? Έτσι, αλλά σε γυαλιστερό κιτς eighties. Βάτες, περμανάντ, γαλάζια σκιά, γκλίτερ, παπιγιόν, δερμάτινα σακάκια, λουστρίνια μυτερά, γυαλιστερά πρόσωπα από το έντονο φλας και στάσεις: ο πατέρας σε μεταλλική καρέκλα κήπου φερ-φορζέ, η μητέρα όρθια πίσω του ακουμπάει το χέρι στον ώμο. Τα παιδιά στο γρασίδι. Η κόρη κρατώντας τριαντάφυλλο. Ο γιος με το ένα πόδι ανεβασμένο στην καρέκλα. Οι γονείς φιλιούνται κάτω από κισσό. Και τα λοιπά και τα λοιπά.

Η έκφρασή μου έπρεπε να έδειχνε -τουλάχιστον- κοκκάλωμα γιατί η Μάγδα μου είπε, πως και πως σε περίμενα να δεις το σπίτι γιατί εσύ έχεις γούστο. Μπες όπου θέλεις, άνοιξε όλες τις πόρτες, άνοιξε όλα τα συρτάρια, δες τα όλα. Ήταν λες και διάβασε τη σκέψη μου.

Νομίζω ότι πέρασα γύρω στις 5 ώρες μέσα στο σπίτι, και πάλι δεν κατάφερα να τα δω όλα. Στην Tate λιγότερο είχα κουραστεί. Πρέπει να είχε 5 ή 6 καθιστικά, 2 κουζίνες, 3-4 χώρους φαγητού. Ειδικά η μία κουζίνα, θα μου μείνει αξέχαστη: σούπερ μοντέρνα έπιπλα κουζίνας, όλα από ανοξείδωτο ατσάλι. Τεράστιο ψυγείο, δίπορτο. Συσκευή κουζίνας με 6 μάτια (ή 8? ποιος ξέρει) ΑΛΛΑ μπρούτζινη, στα καλά καθούμενα, και σε στυλ χωριάτικο. Δίπλα ακριβώς, τραπέζι φαγητού κατευθείαν από τις Άλπεις, με ξύλινες καρέκλες με χαραγμένες καρδιές επάνω. Τραπεζομάντηλο-βελονάκι από τα χεράκια της μαμάς της. Μαξιλαράκια βελούδινα, με κεντήματα 18ου αιώνα. Κουρτίνες βγαλμένες από τη Δυναστεία και στον τοίχο κέντημα "καλημέρα". Ένα βήμα πριν το εγκεφαλικό.

Το μπάνιο είχε τζακούζι τεράστιο, έπρεπε να ανέβεις σκαλιά για να μπεις, Ήταν σαν σκάφος από το Miami Vice. Και στον ίδιο χώρο, μαρμάρινοι νιπτήρες, με χρυσές βρύσες σε σχήμα κύκνου.

Στο βάθος υπήρχε το "γραφείο" . Ήταν το πιο μεγάλο δωμάτιο του σπιτιού με διαφορά. Όλοι οι τοίχοι-μα όλοι! ήταν επενδεδυμένοι με ξύλο, με τα σχετικά του σκαλίσματα. Μιλάμε για θεόρατο δωμάτιο, με τεράστιο ύψος. Πρέπει να αναστέναξε δασάκι για να καλυφθεί όλο αυτό. Στον τοίχο ήταν η μεγαλύτερη απομίμηση Rembrandt που έχω δει. Κι όταν λέω η μεγαλύτερη δεν εννοώ σε ποιότητα (αν και ήταν πολύ καλής ποιότητας) αλλά η μεγαλύτερη σε μέγεθος. Χωρίς αμφιβολία η μία διάσταση του πίνακα ήταν 5 μέτρα, ίσως και περισσότερο. Δε μπορώ να φανταστώ ποιος το ζωγράφισε, πόσο έκανε, πως το μετέφεραν, πως το έβαλαν μέσα στο σπίτι. Και μπροστά του, ένα θεόρατο ξύλινο γραφείο, χιλιοσκαλισμένο, με κεφάλια λιονταριών στις 4 γωνίες. Δίπλα, μια τεράστια ξύλινη υδρόγειος σφαίρα, που μέσα είχε κρυστάλλινα μπουκάλια για κονιάκ. Και στον άλλο τοίχο, καμιά κατοσταριά πορσελάνινες κούκλες να σε κοιτάνε.


Είδα πολλά, πάρα πολλά, αλλά είναι αδύνατον να τα περιγράψω όλα. Θέλω να με πιστέψετε όμως όταν σας λέω ότι αποκλείεται να έχει ξαναδημιουργηθεί τέτοιο πράγμα στην ιστορία της διακόσμησης, αφού μιλάμε για πρότζεκτ που κράτησε πάνω από δεκαετία. Δε χρειάζεται να σας περιγράψω τον γάμο: δε χρειάζεται να μάθετε ότι ο γαμπρός ήταν ντυμένος σαν Τούρκος διπλωμάτης περασμένου αιώνα που προσπαθεί να περάσει για Ευρωπαίος. Ούτε ότι μας συνόδεψε ορχήστρα μέχρι την εκκλησία ενώ το ζευγάρι το έραιναν με ροδοπέταλα. Ούτως ή άλλως, δε θυμάμαι και πολλά. Μου πήρε μέρες να επεξεργαστώ το σοκ που είχα πάθει.

Επειδή ντοκουμέντα δεν υπάρχουν αλλά εμπνεύστηκα γι'άλλη μια φορά από αυτή την ανάμνηση, έφτιαξα ένα βιντεάκι που κάααααπως πλησιάζει το συνονθύλευμα που σας περιέγραψα. Enjoy!




Όπως θα φανταστήκατε, δε γύρισαν ποτέ στην Ελλάδα. Έκαναν μια προσπάθεια όμως: όταν μάζεψαν οι γονείς αρκετά για να περάσουν το υπόλοιπο της ζωής τους άνετα, άφησαν το μαγαζί στα παιδιά και πήγαν στο σπίτι. Ξόδεψαν τα λεφτά μέσα σε 3 μήνες, τα μάζεψαν και γύρισαν πίσω.

Το σπίτι παρέμενε κλειστό, μ'όλο τον εξοπλισμό μέσα. Που και που πήγαινε ο παππούς, ο πατέρας της Μάγδας και το άνοιγε να αεριστεί, φρόντιζε τον κήπο...όμως ο παππούς πέθανε. Το σπίτι σιγά σιγά λεηλατήθηκε από συγχωριανούς και συγγενείς. Τώρα είναι άδειο.

12 σχόλια:

Mrs. Stulf είπε...

Γουάου. Σαν τον τάφο του φαραώ ένα πράγμα.

battered couture είπε...

apisteuth istoria. Kai kapws thliverh sto telos. Vevaia to kalutero mou htan: "Το μπάνιο είχε τζακούζι τεράστιο, έπρεπε να ανέβεις σκαλιά για να μπεις, Ήταν σαν σκάφος από το Miami Vice." klama!

eleni είπε...

φανταστική ιστορία α-μπα και μέχρι τη προτελευταία παράγραφο πολύ αστεία! Τι να κλάσει (σόρι) ο Όσκαρ!

Α, μπα? είπε...

αχ πολύ χαίρομαι που σας άρεσε. Ναι δυστυχώς έχει άσχημο τέλος, και γίνεται κι ελαφρώς χειρότερο ακόμα αλλά ας το αφήσω εκεί.

(eleni χααααχαααα!)

Katerina είπε...

Καταπληκτική η ιστορία και ο τρόπος που μας την διηγήθηκες. Πολύ αναπάντεχο τέλος! (a twist in the tale, που λένε)

Ουφ! είπε...

τέλειο ποστ α, μπα :-)
θυμηθήτε το φάντασμα των κάντερβιλ του θεού όσκαρ...... φαντάζομαι άμα πάμε σάββατο βράδυ με πανσέληνο μέσα στο σπίτι θα ακούμε το φάντασμα της Μάγδας να μουρμουρίζει στα σκοτάδια για το που θα βρει και άλλα στολίδια.....

(την πέθανα τη γυναίκα!!!!!)

enteka είπε...

συναρπαστική και η ιστορία και η αφήγηση!

μ' άρεσε ΠΑΡΑ πολύ!

Cherryfairy είπε...

φοβερή ιστορία,δεν θα την πίστευα αν δεν είχα δει σπίτια ελλήνων στη γερμανία που έκαναν χρήματα!

Α, μπα? είπε...

παιδιά, σας ευχαριστώ όλους έναν έναν πάρα πολύ και σας αγκαλιάζω και σας φιλώ σταυρωτά (ματς μουτς) αλλά να προσέχετε γιατί θα το πάρω πάνω μου και θα σας φλομώσω στις προσωπικές ιστορίες!

Α, μπα? είπε...

(η Μάγδα ζει:))

Flonsavardu είπε...

επιτέλους γύρισα και διάβασα αυτή τη φοβερή ιστορία! α-μπα εγώ προσωπικά θέλω και άλλες προσωπικές ιστορίες... θέλω και τα κουτσομπολιά μου βέβαια. γενικώς αν μπορείς μην σηκώνεσαι από το πισι. χαχα. :)

珊珊李 είπε...

伊莉,伊莉討論區,伊莉論壇,sogo論壇,台灣論壇,plus論壇,plus,痴漢論壇,維克斯論壇,情色論壇,性愛,性感影片,校園正妹牆,正妹,AV,AV女優,SEX,走光,a片,a片免費看,A漫,h漫,成人漫畫,免費A片,色情網站,色情遊戲,情色文學,麗的色遊戲,色情,色情影片,同志色教館,色色網,色遊戲,自拍,本土自拍,kk俱樂部,後宮電影院,後宮電影,85cc免費影城,85cc免費影片,免費影片,免費小遊戲,免費遊戲,小遊戲,遊戲,好玩遊戲,好玩遊戲區,A片,情趣用品,遊戲區,史萊姆好玩遊戲,史萊姆,遊戲基地,線上遊戲,色情遊戲,遊戲口袋,我的遊戲口袋,小遊戲區,手機遊戲,貼圖,台灣論壇,plus論壇,plus,維克斯論壇,情色論壇,性愛,校園正妹牆,正妹,AV,AV女優,a片,a片免費看,A漫,h漫,成人漫畫,免費A片,色情網站,情色文學,麗的色遊戲,色情,色情影片,同志色教館,色色網,色遊戲