15/9/10

Την πάτησα σαν αρχάρια



Χθες είπα να δοκιμάσω το καινούριο κατσαρολάκι

Η καθημερινή επίσκεψη στο σούπερ μάρκετ γίνεται με θρησκευτική ευλάβεια καθώς κοιτάω όλα τα μαγευτικά προϊόντα με δέος και με τις ώρες. H προσφορά και η ποικιλία με ζαλίζουν γλυκά καθώς σκέφτομαι πράγματα που μπορώ να συνδυάσω. Μολαταύτα ήθελα να δοκιμάσω κάτι του οποίου τη γεύση πάνω κάτω ξέρω για να κρίνω και το κατσαρολάκι! Έτσι πήρα τα εξής:

Τραγανά λυγερόκορμα φασολάκια Καλιφόρνιας
Καροτάκι ζωηρό και σκληρό
Τρυφερά γλυκά shallots
Μεξικάνικη πιπεριά jalapeno για λίγο κάψιμο
Σχοινόπρασο για διακριτική γεύση κρεμμυδιού
Ζωμό βιολογικού κοτόπουλου με υπογραφή Wolfgang Puck

Γυρνάω λοιπόν σπίτι και ξεκινάω να πλένω, κόβω και λοιπά. Δοκιμάζω ένα φασολάκι, πράγματι, χωρίς ίχνος ίνας (δοκίμασα κρυφά και μέσα στο σούπερ). Τα shallots γλυκά και κομψά στη γεύση. Κόβω ένα απειροελάχιστο κομματάκι πιπεριάς να δω πόσο καίει: δεν καίει καθόλου. Μπα, λέω, δεν πειράζει, θα τη βάλω για γεύση. Τα έχω αραδιάσει όλα έτοιμα για μαγείρεμα, πλυμένα και κομμένα, το κατσαρολάκι στη φωτιά, και πάω να μαζέψω τα φλούδια και τα σπόρια που έχουν μαζευτεί στο νεροχύτη.

Σκύβοντας από πάνω ξαφνικά κάτι δεν πάει καλά. Αρχίζουν και τσούζουν τα μάτια μου. Σε δευτερόλεπτα μου κόβεται η αναπνοή. Αισθάνομαι σα να μυρίζω χλωρίνη από πολύ κοντά αλλά χωρίς να μυρίζω κάτι. Ζαλίζομαι και πανικοβάλλομαι. Μέσα σε δευτερόλεπτα σκέφτομαι: αυτό ήταν, παθαίνω καρδιακή προσβολή. Ως εδώ ήταν λοιπόν? Μήπως προλαβαίνω να κάνω κάτι? Να πάρω το 911? Αλλά μήπως βγαίνουν δηλητηριώδη αέρια από το νεροχύτη? Γκάζι? Να φωνάξω τον επιστάτη? Πως να τον φωνάξω? Βήχω βήχω (όλες αυτές οι σκέψεις κράτησαν 1 δευτερόλεπτο το πολύ) και τρέχω στο μπαλκόνι. Εκεί γρήγορα καθαρίζουν τα μάτια μου και αρχίζω να αναπνέω. Τρέμουν τα χέρια μου από την τρομάρα, δε μπορώ να καταλάβω τι έγινε. Νιώθω μια πληγή στον αντίχειρά μου και κοιτάω: γρατσουνιά. Ασυναίσθητα το γλύφω και 

ΚΑΙΓΟΜΑΙ

Και ξαφνικά όλα ξεκαθαρίζουν.

Η πιπεριά.

Η μεξικάνικη πιπεριά!

Πριν με κρίνετε, δείτε την αθώα φάτσα της:



Tα δάχτυλά μου έκαιγαν γι'άλλες 14 ώρες, μετά από ενδελεχές πλύσιμο και τρίψιμο.  Ευτυχώς που δεν πρόλαβα να τη βάλω στο φαγητό. Επίσης, ευτυχώς που δεν ήρθε ακόμα η Ώρα μου.

PS H "γρατσουνιά" ήταν κάψιμο απ'αυτό το δολοφονικό όργανο.Αν δε μπορείς να την αναπνεύσεις, θα μπορείς να την πιάσεις?

20 σχόλια:

mahler76 είπε...

χαχαχα ο πατέρας μου μια φορά στο Μεξικό έβαλε μια τέτοια ολόκληρη στο στόμα του και την μάσησε. Περιττό να σου πώ το τι χαβαλές έγινε στο καπηλειό που έτρωγε.

Moi aussi είπε...

Μωρέ καλά κάνω εγώ και τρώω μόνο Φλωρίνης!

stella είπε...

Γι' αυτό αμπά μου μόνο microwaved από δω και μπρος, και μη ξεχνάς να βλέπεις το καρακαλτ who's wedding is it anyway? που μου έχει λείψει

Tanila είπε...

Aγωνιώδες ερώτημα πελαγωμένης μαγείρισσας:
Γιατί σχοινόπρασο, όταν έχεις τα κρμμύδια;

Σε παρακαλώ, απάντησε!

Α, μπα? είπε...

γιατί προσθέτουν μία κρεμμυδίσια φρεσκάδα!

Sweet and bitter είπε...

Αχ βρε Α,μπα? μου.
Όπως διάβαζα τα συμπτώματα σκέφτηκα ότι έπαθες αλλεργικό σοκ και τρόμαξα. Ευτυχώς όχι.

Θα έπρεπε οι πιπεριές να έχουν πάνω την εικόνα που έβαλες στο ποστ.

Sweet and bitter είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
cfr είπε...

Η δική μου ιστορία είναι η εξής: βγάζω την κατσαρόλα από το ζεστό μάτι για να βάλω τις καυτερές πιπερίτσες, τις κόβω σιγά σιγά, αρχίζουν και τσούζουν τα μάτια μου από τις αναθυμιάσεις, βάζω νερό στα πιπερένια χέρια μου για να πλύνω τα μάτια μου, τυφλώνομαι τελείως, ψάχνω τυφλά για μια πετσέτα και ακουμπάω την παλάμη μου στο καυτό μάτι.
Μπαίνει μέσα η συγκάτοικος μου, με βλέπει σε μαύρα χάλια και πιάνοντας την πιπερίτσα μου λέει "όλα αυτά από αυτό;". Κι εγώ έντρομη δείχνω την καμμένη μου παλάμη και ουρλιάζω "μην την πιάνεις! κοίτα τι έπαθα!" (δεν είχα καταλάβει τι μου συνέβη).

Ανώνυμος είπε...

ρε παιδια αν ειναι να πεθαινουν καμια 100 ατομα το χρονο (τοσα τα κοβω πανω κατω) απο αυτη τη μαλακια ας σταματησουν να το παραγουν! τοσα ειδη εξαφανιζονται αυτο γιατι επιμενει να μας ταλαιπωρει?!

Nikavlos είπε...

OK that was scary....

surfmadpig είπε...

ΚΑΛΕ φιλενάδα, τζάμπα τόσο top chef πήγε; τα jalapenos είναι σούπερ καφτερά, αν θέλουμε "λίγο κάψιμο" βάζουμε τσίλι, ή αν πια θέλουμε οπωσδήποτε χαλαπένιο, ελάχιστη.

Ουφ! είπε...

δηλαδή αυτό τρώγεται;!
πως;!
με συνοδεία ασθενοφόρου;!

Σικ Γαλότσα είπε...

Την έχω πατήσει και εγώ με τις πολύ μικρές κόκκινες, αλλά εσύ βρε αμπα? κατακάηκες. Πάντως έχω TIP: (που το έμαθα μετά την δυσάρεστη εμπειρία του καψίματος). Η ΑΠΟΛΥΤΗ θεραπεία εναντίον της καψοκαίνης που υπάρχει τις πιπεριές και δημιουργεί το κάψιμο είναι η λακτίνη-ο εχθρός της, με λίγα λόγια-και βρίσκεται στο..γάλα!Ναι, αν έπινες γάλα και έβαζες λίγο πάνω στο κάψιμο, θα ανακουφιζόσουν. Το νερό ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ. Αυτά για μελλοντική χρήση και πρόσεχε εκεί στα ξένα που είσαι. Να γυρίσεις πίσω ακέραια, ε!

ΑλλούΓι'Αλλού είπε...

Έχω ακούσει για το κρεμμύδι να το καθαρίζεις λέει κάτω από απορροφητήρα που λειτουργεί. Αν ισχύει το ίδιο κ για τις (δολοφονικές/σατανικές) πιπερίτσες;

Matina είπε...

Hahahahahahaha! classic....

Konstantinos Kantakouzinos είπε...

Μόνο 13cm; Κάτω του αμερικανικού μέσου όρου (πιπεριάς εννοώ).

Α, μπα? είπε...

αν οι Μεξικάνοι κατάφερναν να συγκεντρώσουν τα αέρια των χαλαπένιος θα είχαν την απάντηση στην πυρηνική βόμβα...και θ'ανατρεπόταν η παγκόσμια ισορροπία!

Κωνσταντίνε! πολύ πετυχημένο

amalthia είπε...

και μισώ τα καυτερά!

Ανώνυμος είπε...

A,μπα μου, εμένα άλλο με καίει! Θα πας στα γυρίσματα του Californication; Θα δεις τον David-θεό από κοντά; Ε; Ε;

Savvas είπε...

Και που είσαι ακόμα... Μερικοί από εμάς κάνουνε συλλογή από τέτοια καψίματα, δες εδώ: http://www.fridge.gr/zb/5636/chili-peppers/